2006/Nov/21

เมื่อวานบอกกับตัวเองว่า
จะไปเจอเธอเป็นวันสุดท้าย
ตอนเธอกำลังกินนู้ดเดิ้ล
เราเอามือไปจับมือเธอเบาๆ
มือเธอเย็นจัง
เราเลยบอกเธอว่า
"เป็นเพื่อนกันเถอะนะ"
เธอไม่ได้สำลักนู้ดเดิ้ล
เธอไม่พูดอะไร
เธอไม่ตอบคำถาม
เธอได้แต่อมเส้นนู้ดเดิ้ลจนแก้มบวมตุ่ย
เราเลยหัวเราะ
เธอก็หัวเราะ
แต่เราย้ำกับเธอตอนเธอหัวเราะทั้งนู้ดเดิ้ลเต็มปากอย่างนั้นว่า
เราพูดจริงๆ


.......


เราจับมือเธอแน่นขึ้น
แล้วบอกกับเธอว่า
ไม่ใช่เราไม่รักเธอ
แต่เราก็รักตัวเองเหมือนกัน
เรารักเธอมากจนเธอไม่รักเรา
และคิดว่าเราคงไม่ไปไหน
เราเลยต้องมาบอกเธอให้เข้าใจใหม่ว่า
วันนี้เราจะไปจริงๆแล้วนะ ทั้งๆที่รักมากอย่างนี้แหล่ะ
เรายื่นหนังสือทำมือที่เอาไปขายในงานแฟตให้กับเธอ
เธอจะมีเวลาอ่านไหม เราไม่รู้
แต่เธอคือพระเอกในเรื่องนะ

......................


เธอจำได้ไหม
วันเสาร์ที่ผ่านมา
เธอทิ้งให้เรายืนน้ำตาซึมกับถุงหนังสือกองใหญ่
เรายืนมองดูมันอย่างที่ไม่รู้ว่า
เราจะแบกมันไปเมืองทองยังไง
เธอจำได้ไหม เธอจำได้ไหมนะ


วันนี้เราเอาหนังสือมาให้
อย่าลืมอ่านล่ะ
เราเขียนให้เธอ
มันขายไม่หมดหรอก
เราเลยเก็บไว้ให้เธอหนึ่งเล่ม
ไม่รู้ว่าเธอจะอ่านมันด้วยความรู้สึกยังไง
แต่เราหมดหน้าที่แล้ว
เคยคิดว่ามันยากจังเลย
ถ้าต้องบอกเลิกกับเธอ
แต่เมื่อวาน..
เรารู้แล้วว่า
มันง่ายกว่ายกหนังสือทั้งกองตั้งเยอะ

Comment

Comment:

Tweet


โอ...พระเจ้า


หลังอ่านจบ


นอกจากรู้สึกตื้อๆ


ก็คงนึกออกแต่คำนี้


ภาวนาให้เราสองคน ผ่านพ้นมันไป


บางครั้งผมก็เอาแต่ยึดติดกับอดีต สิ่งที่ผ่านไปแล้ว


และผมไม่เคยให้อภัยตัวเองกับสิ่งที่เคยได้ทำร้ายหัวใจใครเลย


หวังเพียงแต่ว่ามันจะผ่านไป


และเราคงจะเลือนหายไปในเร็ววันเช่นกัน


เพราะบางทีมันเจ็บปวดเหลือเกินแล้ว
#2 by "Let Me Fly...Fly Away..." At 2006-11-21 17:43,
ถ้าเราเป็นเธอคนนั้น เราคงดีใจนะที่มีคนทุ่มเทให้เรามากขนาดนี้ อ่านไปแล้วอยากจะร้องไห้
เศร้าจังเลย
#1 by ๏ Little Devil๏ At 2006-11-21 16:18,