ฉันเพียงแค่...
อยากเก็บเกี่ยวช่วงเวลาแห่งความสุขนี้เอาไว้
แม้มันจะเป็นเพียงความสุขที่ฉันไม่สามารถจะฉวยคว้าเอามาไว้กับตัวได้เลย
แม้มันจะชั่วพริบตา
แม้มันจะไม่ใช่เพียงฉันเพียงคนเดียว
ก็ยังอยากขอบคุณเหลือเกิน
ที่ทำให้รู้สึกดีๆ มากๆ
สำหรับเมื่อวาน..
มันวิเศษมาก
และมันก็เศร้ามาก
มีคำถามเกิดขึ้น แต่กลัวที่จะได้ยินคำตอบ
อยากรู้แต่ตอนนี้ไม่อยากรู้อีกต่อไปแล้ว
บางครั้ง ความสงสัยก็ควรที่จะถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด
และการไม่รู้เลยมันคงดีกว่า
จริงนะ... บางทีไม่รู้อาจดีกว่า
แล้ว..
มีอะไรที่ฉันควรจะรู้อีกไหมนะ?
เคยไหม มีความสุขมากและกลัวมาก
ฉันอ่อนไหวได้มากกว่าที่ตัวเองควรจะเป็นจริงๆ
เพิ่งจะรู้ก็เมื่อวานนี้เอง
